Dzięki Bogu

  Rz 13,8-10; Ps 112,1-2.4-5.9; 1 P 4,14; Łk 14,25-33 Dobrze znamy Ewangelię, w której Chrystus mówi do młodzieńca "idź sprzedaj wszystko, co masz, aby osiągnąć życie wieczne". Dzisiaj Pan Bóg jest mniej oszczędny i delikatny w słowach. W dzisiejszej Ewangelii Pan Bóg mówi - jeśli chcesz iść za mną, masz nienawidzić. Jakby tego było mało, Pan Bóg wymienia, że nienawiścią powinno się przede wszystkim objąć tych, z którymi na codzień spędzamy najwięcej czasu - matkę, ojca, żonę, męża, braci i siostry. 

Ef 2,19-22; Ps 19,2-5; Łk 6,12-19 Dla Boga nikt z nas nie jest obcy. W Piśmie Świętym odnajdziemy słowa, iż Bóg znał nas jeszcze zanim ukształtował nas w łonach naszych matek. Znał mnie i Ciebie zanim jeszcze Twoi rodzice zdążyli o Tobie pomyśleć. W dzisiejszym Czytaniu z listu do Efezjan Pan potwierdza tę znajomość, to, że nie jesteś Mu obojętny, że masz udział w Królestwie Bożym, w jego kształtowaniu i istnieniu. 

Apostołowie to byli żywi święci, chodzące ideały. Wpatrzeni w Chrystusa, wsłuchani w Słowo Boże nie widzieli nic poza Nim. Tak nam się zwykle wydaje, a wystarczy otworzyć Pismo Święte i cały czar pryska. Widzimy tam, chociażby w dzisiejszym pierwszym czytaniu, takiego Gedeona. Przychodzi do niego Anioł prosto od Boga, a ten się z Bogiem kłóci. Robi dokładnie to, co my robimy na co dzień. Widzi zło i cierpienia jakich doświadczają ludzie i patrząc na nie pyta z pretensjami Boga, gdzie On jest w obliczu tego wszystkiego.

Jeśli chcesz zmienić coś w Twoim otoczeniu zacznij od siebie. To najlepsze, co możesz dziś zrobić dla poprawy sytuacji na świecie. Chcesz mniej wojen - bądź pokojowo nastawiony do innych. Chcesz więcej miłości - bądź miłosierny. Chcesz, aby ludzie na ulicach częściej się uśmiechali - sam zacznij uśmiechać się do nich.

Że odpoczywać każdy lubi to chyba nie ma, co pisać. Nie sądzę, aby znalazła się choć jedna osoba na świecie, która byłaby w stanie powiedzieć mi, że nie lubi odpoczywać, a jeśli taka jest, niech pierwsza rzuci kamień... dobra, przesadziłam. Niemniej. Odpoczynek to ważny moment w ciągu dnia. Moment, w którym organizm regeneruje siły, czas na złapanie oddechu. W dzisiejszym świecie coraz trudniej nam jednak znaleźć tę chwilę na prawdziwy odpoczynek. 

Jeśli znalazłeś się właśnie w trudnym momencie swojego życia i szukasz szybkich, skutecznych i bezbolesnych sposobów na odebranie sobie życia, ten artykuł jest właśnie dla Ciebie! Bo przecież bywa w naszym życiu tak, że już totalnie nie widzimy dla siebie żadnych szans. Zdarzają się momenty, kiedy jedynym wyjściem z sytuacji wydaje nam się zakończenie tego życia. Jesteśmy tylko ludźmi i nie zawsze musimy sobie dawać radę z problemami. Internet aż huczy od złotych porad na temat tego jak to zrobić szybko i skutecznie. Zaskakujące jest jak często w wyszukiwarkach wpisywana jest fraza "jak popełnić samobójstwo?". a Ty ciągle szukasz i nie znalazłeś idealnej metody dla siebie? Czytaj dalej.

Miniona niedziela z powodzeniem mogłaby zostać nazwana najbardziej miłosną niedzielą w roku. Pan Bóg jest miłością. Na każdym kroku nam to uświadamia. Ale nie! I tak zawsze znajdzie się ktoś, kto stwierdzi, że Bóg jest zły, okrutny i zsyła na świat same cierpienia.

Kolejny raz w tym tygodniu spotykamy Chrystusa z Apostołami w Wieczerniku. Dziś Chrystus posyła Apostołów na świat. Dziś ofiarowuje swoje Ciało i Krew dzieląc się Nimi z najbliższymi. Chrystus dzieli się z Nimi samym sobą, najlepszym co z siebie ma. Nie jest to uczta taka, o jakich Pismo Święte wspominało wcześniej, przed Wielkim Czwartkiem. Ta kolacja jest wyjątkowa. W Wieczerniku panuje wyjątkowa atmosfera. Uczniowie czują, że Chrystus dokonuje w ich obecności czegoś niezwykłego, czegoś, co będzie miało znaczenie jeszcze przez wiele lat po tym wieczorze.

Judasz opuszcza wieczerzę. Wychodzi w środku nocy. Idzie w ciemność. Wychodzi, bo Jezus odkrył jego zamiary. Król Wszechświata wie, kto go zdradzi, a w zasadzie, kto już go zdradził, bo plan wydania Jezusa mordercom był już dalece posunięty. Poszedł w ciemności i nie potrafił odnaleźć światła, aby powrócić.

Dziś święto Przemienienia Pańskiego. Pan Jezus wszedł na Górę Przemienienia wraz z trzema swoimi uczniami. Na ich oczach dokonało się coś, co na zawsze odmieniło ich życie, ich wiarę i duchowość. Twarz Jezusa pojaśniała jak słońce i jego szaty stały się bielsze od bieli Góra Tabor. Uczniowie przeżyli tam coś, co nie pozwoliło im wrócić do swoich domów takimi samymi, jakimi z nich wyszli. Właśnie na tej Górze Bóg powiedział do nich "Wstańcie, nie lękajcie się!". Bóg nie chciał ich wystraszyć, wręcz przeciwnie, chciał by jeszcze bardziej się do niego zbliżyli.