Dzięki Bogu

Powszechnie wiadomo, iż miesiąc październik szczególnie poświęcony jest czci Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego. Różaniec to specyficzna modlitwa, bo Maryja zaprosiła ludzi do niej sama, objawiając się trójce dzieci w Fatimie. Większość z katolików potrafi wymienić tajemnice różańcowe, wie jak modlić się na różańcu. Może nie każdemu to wychodzi tak, jak chciałby, aby wychodziło. Często brak nam determinacji, aby codziennie albo chociaż kilka razy w tygodniu wziąć różaniec do ręki i pomodlić się na paciorkach powtarzając 50 razy "Zdrowaś Maryjo...". Różaniec jest modlitwą wymagającą, potrzebującą skupienia, ale też ogromnej wiary, wiary w Boga i wiary w Maryję. Wiemy sporo na temat modlitwy różańcowej, a ile wiemy o samej adresatce naszych modlitw? Jak bardzo znamy Maryję i jak bardzo, albo czy w ogóle, staramy się ją naśladować w swoim życiu, brać z niej przykład?

Przepięknie na ostatni dzień maja przypada święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Przepięknie przypada ono w tym roku w oktawie święta Najświętszej Krwi i Ciała Chrystusa.   Maryja przychodząca do Elżbiety. Pokonała wiele kilometrów, aby odwiedzić swoją kuzynkę. Uczyniła tak, bo chciała podzielić z nią radość otrzymania od Boga daru macierzyństwa. Nie zważając na to, iż sama jest w stanie błogosławionym, nie zważając na trudy i przeciwności, a przecież wtedy nie było rowerów, samochodów i superszybkich samolotów... Idealnie ujął to papież Franciszek w homilii wygłoszonej w dniu Pierwszej Komunii, której udzielił w niedzielę 16 dzieci. Powiedział on wówczas, iż Maryja „Nie czekała. Nie powiedziała: «Jestem w ciąży, muszę o siebie dbać. Moja kuzynka ma przyjaciółki, które na pewno jej pomogą». Poczuła potrzebę i szybko do niej poszła."