Dzięki Bogu

W mijającym tygodniu brałam udział w zajęciach z treningu interpersonalnego. W trakcie jednych z pierwszych ćwiczeń, mających na celu początkowe zapoznanie się grupy, rozluźnienie atmosfery i otwarcie się przed innymi, mieliśmy za zadanie powiedzenie o trzech rzeczach, które robimy źle i trzech swoich zaletach, umiejętnościach pozytywnych. Wniosek jaki wyciągnęłam po tym ćwiczeniu jest taki, iż niezmiernie trudno jest nam mówić o swoich mocnych stronach, a przecież to one pokazują jakimi jesteśmy, to one podkreślają naszą wyjątkowość i naszą wartość. Skłoniło mnie to do głębszej refleksji, gdy niedawno Grzegorz Kramer SJ opublikował na FB taki oto kwiatek

Amerykańska felietonistka i pisarka, Regina Brett w swoich książkach, bardzo często zwraca się do swoich czytelników z przesłaniem, aby byli oni najlepszą wersją siebie. Jeśli usilnie będziemy dążyć do tego, aby upodobnić się do kogoś innego, nigdy nie będziemy szczęśliwi, bo droga, którą Bóg wyznaczył dla nas to tylko nasza droga, jedyna w swoim rodzaju, niepowtarzalna i indywidualna.  Nie możemy upodabniać się do innych, bo oni już są i mają swoje życie. A my mamy swoje. I mamy żyć w pełni nie ich, tylko naszym własnym życiem. Bóg stworzył Cię (wymień swoje imię i nazwisko), a nie koleżanką/kolegą z boiska/pracy/salonu kosmetycznego/siłowni... Każdy z nas ma być najlepszą wersją siebie, nie sąsiada spod trójki, ani pani z warzywniaka. Oni mają swoją misję i nic nam do tego...

Która z nas, kobiet, nie chciała kiedykolwiek, choć przez sekundę zostać piękną księżniczką, taką, o których czyta się w bajkach i ogląda w kreskówkach? Która z nas nie chciała bądź nie chce nadal, choć na jeden wieczór zamienić się z Kopciuszka w piękną damę, pojechać na bal i wyglądać olśniewająco? Ile z nas na co dzień uważa się za nieatrakcyjne, brzydkie, nie przykuwające uwagi, a na pewno nie pociągające kobiety?     Ten wpis kieruję przede wszystkim do płci żeńskiej, jednak myślę, że także mężczyźni będą mogli z niego wyciągnąć coś dla siebie.

Pewnie nie raz wydaje Ci się, że żeby być kimś trzeba dużo zarabiać, pojawiać się na ekranie telewizora, czy na pierwszych stronach gazet. Że trzeba wywrócić świat do góry nogami, aby stać się ważną osobą w tym świecie, aby coś znaczyć. I pewnie, gdyby ktoś powiedział Ci dziś, że jesteś największym cudem na świecie machnąłbyś ręką i powiedział, że nie ma gadać głupot.

Ile razy w życiu uważasz, że do czegoś się nie nadajesz, że nie ma dla Ciebie zajęcia, kierunku studiów, pracy? Jak często wydaje Ci się, że jesteś tak beznadziejny, że lepiej niczego nie dotykać, bo cokolwiek spróbujesz zrobić i tak zakończy się fiaskiem? Czy nie jest tak, że siadając przy kartce papieru podzielonej na "WADY" i "ZALETY" po stronie wad lista nie ma końca, a po stronie zalet wyrazów jest tyle ile palców u jednej ręki?