Dzięki Bogu

Rok temu byliśmy już kilka dni po hucznych obchodach 1050 Chrztu Polski. Wielu z nas brało udział w wydarzeniach w Gnieźnie i Poznaniu. Wielu odnowiło wtedy swoje przyrzeczenia chrzcielne. I co dalej?

Po czterdziestu dniach Wielkiego Postu przyszedł czas na radość. W naszych kościołach wybrzmiało radosne Alleluja, a każdy, kto zobaczył pusty grób chce oznajmiać każdemu napotkanemu człowiekowi, że Chrystus zmartwychwstał! 

Od jakiegoś czasu często w okolicy Wielkiej Soboty pojawia się w sieci wiele memów głoszących wieść gminną, że święconka jest przez wielu traktowana jako ósmy sakrament. Sama będąc wczoraj obecna w kościele w czasie święcenia pokarmów zauważyłam obecność wielu osób, których twarze widziałam po raz pierwszy. Dobrze, że przyszli. Bardzo się z tej obecności cieszę. Przykrość sprawia jednak coś innego.

Brakuje mi słów, które mogłyby opisać radość, jaką przeżywam z racji Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa! Msza Wigilii Paschalnej jak zwykle była cudowna i przejmująca. Dźwięk radosnego Alleluja, a później jeszcze bardziej radosne i uroczyste Te Deum wprawiły moje serce w mocniejsze obroty.

Każdy z nas chyba zna popularny program telewizyjny, do którego można się zgłosić, gdy się ma niezły bałagan w domu, życiu i nie potrafi się tego bałaganu opanować. Powstało też na ten temat wiele książek prawiących o tym, jakich środków używać, najlepiej naturalnych, własnej roboty, bo to teraz takie mainstreamowe (odsyłam, mało ambitnie, do Wikipedii , w miarę przystępnie, na chłopski rozum wyjaśnia owe słówko/zjawisko), aby jak najskuteczniej wyczyścić okna, sprać plamę po czerwonym winie z białej koszuli, czy którą ręką lepiej trzepać dywany. Pewnie się zastanawiacie, co ma Bóg do sprzątania i dlaczego piszę na swoim blogu artykuł o Poradniku Perfekcyjnej Pani Domu.

Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. [Ef 2, 4-1] Czym jest dla mnie Wielki Post? Czym jest dla mnie śmierć Chrystusa na Krzyżu? Bardzo często zatrzymujemy się w życiu na płaszczyźnie ludzkiej męki i śmierci Pana Jezusa. Często, rozważając kolejne stacje Drogi Krzyżowej, zatrzymujemy się wyłącznie na epizodzie śmierci Boga i złożenia Go do grobu. Boga nie ma. Zabili Go i umarł, a wcześniej musiał ponieść okropne katusze. Gdzie sens? Gdzie logika tego czynu, zapytaliby pewnie niektórzy... 

Dzisiejszej nocy dokonał się wielki cud. Prawdopodobnie największy z cudów, które Bóg mógł dokonać za pośrednictwem Chrystusa. Tej nocy Chrystus pokonał śmierć. Zdeptał Szatana, rozjaśnił ciemności grobu swoim blaskiem, blaskiem chwały życia. Dzisiejsza noc uświadamia nam, że nie musimy obawiać się śmierci. Dla Boga nie ma bowiem nic niemożliwego. On nie pozwoli nam pozostać w grobie. Odkąd Chrystus pokonał śmierć, nie ma ona żadnej mocy nad życiem, które pochodzi od Boga. 

Nie potrafię opisać tego co teraz czuję i co się we mnie dokonuje. Radość, pokora i wzruszenie, chyba w tych słowach najlepiej jestem w stanie to wyrazić. Radosne Alleluja ciśnie się na usta.       Liturgia Paschalna to .najpiękniejsza Msza Święta w ciągu całego roku liturgicznego. Po głębokiej zadumie Wielkiego Piątku i wymownej ciszy Wielkiej Soboty rozbrzmiewa radosne Chwała na wysokości Bogu, w czasie którego dziś promieniało  moje serce. Niesamowity moment, w którym uświadamiam sobie, że nie ma większego niż mój Bóg. Bóg, który z miłości rozłożył ręce na Krzyżu, aby dziś rozerwać pęta grobu i wziąć górę nad śmiercią.

"(...) Wstaje z grobu, kruszy mury, nie zna żadnej zapory..." Chrystus zmartwychwstał. Cieszmy się i weselmy, bo Światłość zwyciężyła mrok i zajaśniała nad nami! Nie wstydźmy się w tych dniach zamiast zwykłego "Cześć!", "Dzień dobry!" powiedzieć "Alleluja!". Okazujmy swoją wiarę, okazujmy radość z tego, że Bóg przezwyciężył szatana. Życzę wszystkim czytającym tego bloga spokojnych, błogosławionych  i rodzinnych świąt.