Dzięki Bogu

Prawdopodobnie każdy z nas znalazł się w życiu w sytuacji, kiedy chciał być zupełnie sam. Odcinamy się wówczas od ludzi, którzy nas otaczają, z nikim nie rozmawiamy, unikamy kontaktów z kimkolwiek. Idziemy na długi spacer, zamykamy się w pokoju, zakładamy słuchawki na uszy i zanurzamy się w otchłaniach muzyki. Nie każdy z nas jednak wie, że jest to wbrew naturze człowieka i że nasze naturalne potrzeby są nieco inne. 

W mijającym tygodniu brałam udział w zajęciach z treningu interpersonalnego. W trakcie jednych z pierwszych ćwiczeń, mających na celu początkowe zapoznanie się grupy, rozluźnienie atmosfery i otwarcie się przed innymi, mieliśmy za zadanie powiedzenie o trzech rzeczach, które robimy źle i trzech swoich zaletach, umiejętnościach pozytywnych. Wniosek jaki wyciągnęłam po tym ćwiczeniu jest taki, iż niezmiernie trudno jest nam mówić o swoich mocnych stronach, a przecież to one pokazują jakimi jesteśmy, to one podkreślają naszą wyjątkowość i naszą wartość. Skłoniło mnie to do głębszej refleksji, gdy niedawno Grzegorz Kramer SJ opublikował na FB taki oto kwiatek

Najczęściej kojarzona jest z popełnianiem grzechu przeciwko szóstemu przykazaniu. Ponadto wmówiono nam, że grzech ten jest najgorszym z możliwych do popełnienia. Przez to spaczenie faktycznie najtrudniej jest nam przyznać się przed samym sobą jak i przed Bogiem, że dopuściliśmy się złamania przykazania dotyczącego cudzołóstwa. Ale nieczystość to nie tylko cudzołożenie.

Wielu z nas doskonale zna cytat zaczerpnięty z nauczania świętego Jana Pawła II, brzmiący, iż "nie żyje, nie kocha, nie umiera się na próbę". Postanowiłam dziś go nieco zmodyfikować i stwierdzić, iż "nie żyje się po nic". Nawet jeżeli sytuacja wydaje się na tyle beznadziejna, że masz wrażenie, iż życie jest totalnie bez sensu, że lepiej byłoby, gdybyś się nie urodził lub byś zniknął z tego świata to wiedz, że nigdy nie będzie na tyle źle, by nie było już szans na odbicie się od dna. Jakkolwiek głęboko by się ono znajdowało.