Dzięki Bogu

Kolejny raz w tym tygodniu spotykamy Chrystusa z Apostołami w Wieczerniku. Dziś Chrystus posyła Apostołów na świat. Dziś ofiarowuje swoje Ciało i Krew dzieląc się Nimi z najbliższymi. Chrystus dzieli się z Nimi samym sobą, najlepszym co z siebie ma. Nie jest to uczta taka, o jakich Pismo Święte wspominało wcześniej, przed Wielkim Czwartkiem. Ta kolacja jest wyjątkowa. W Wieczerniku panuje wyjątkowa atmosfera. Uczniowie czują, że Chrystus dokonuje w ich obecności czegoś niezwykłego, czegoś, co będzie miało znaczenie jeszcze przez wiele lat po tym wieczorze.

Ostatnia Wieczerza. Tak zwykło się mówić o wieczerzy, którą Chrystus spożył ze swoimi uczniami dzień przed swoją śmiercią. Ja jednak nazwałabym ją Wieczerzą Początku. Tak jak nasz (niedługo) święty Jan Paweł II mawiał o swoim domu, Wadowicach, iż tam wszystko się zaczęło, tak mam ochotę powiedzieć, że nasze życie jako chrześcijan zaczęło się tam, w Wieczerniku. Jezus w Wielki Czwartek dwa tysiące lat temu ustanowił sakrament Eucharystii i Kapłaństwa. 

Rok temu Wielkoczwartkowe słowo było pierwszym wpisem na tym blogu. Od tego wieczoru, po liturgii rozpoczynającej Triduum Sacrum wszystko się zaczęło. Dziś siadam przed monitorem laptopa, aby ponownie nakreślić kilka słów o tym pięknym dniu... I znów mamy Święte Triduum. Warto sobie dziś przypomnieć o wydarzeniach sprzed dwóch tysiąca lat. Wielki Czwartek jest dniem, w którym ze szczególną uwagą spoglądamy na Chrystusa ukrytego w białej Hostii. Czy jeszcze pamiętam, podczas codziennej lub coniedzielnej Mszy Świętej, że na ołtarzu dokonuje się ta sama ofiara, jaką Chrystus spełnił 2000 lat temu w Wieczerniku? Dziś pójdę do kościoła. I znów będzie moment przemienienia i znów usłyszę słowa "Bierzcie i jedzcie... bierzcie i pijcie..." Czy jeszcze pamiętam, jak uczono mnie przed przyjęciem Pierwszej Komunii Świętej, że w tych słowach przez usta kapłana szczególnie przemawia Chrystus? Tak! To jest ten sam Chrystus, który dzisiejszego wieczoru podczas modlitwy w Ogrójcu będzie...