Dzięki Bogu

Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. Przechodzącego Jezusa bardzo chciał spotkać Zacheusz, bohater niedzielnej Ewangelii. Żeby to było możliwe wdrapał się na drzewo figowca ponieważ wzrost nie pozwalał mu dojrzeć Chrystusa stojąc na ziemi. Z tej Ewangelii płynie do nas wiele przesłań i chyba każdy może znaleźć w niej jakąś naukę dla siebie.

Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. [Ef 2, 4-1] Czym jest dla mnie Wielki Post? Czym jest dla mnie śmierć Chrystusa na Krzyżu? Bardzo często zatrzymujemy się w życiu na płaszczyźnie ludzkiej męki i śmierci Pana Jezusa. Często, rozważając kolejne stacje Drogi Krzyżowej, zatrzymujemy się wyłącznie na epizodzie śmierci Boga i złożenia Go do grobu. Boga nie ma. Zabili Go i umarł, a wcześniej musiał ponieść okropne katusze. Gdzie sens? Gdzie logika tego czynu, zapytaliby pewnie niektórzy... 

  Na progu kolejnego Wielkiego Postu warto uświadomić sobie jaki jest cel tego czasu. Umartwienie, rozważanie Męki Pańskiej, żałoba, skrucha. To wszystko jest ważne, ale nie najważniejsze. Są to środki do... nie cel sam w sobie. A jeśli środki do, to do czego zatem ma nas przygotowywać i prowadzić Wielki Post?

Adwent to czas nieustannego oczekiwania. Ten motyw towarzyszy nam każdego roku od pierwszej niedzieli tego okresu liturgicznego. Adwent to jednak nie tylko bezczynne siedzenie i patrzenie na zegarek. Tak naprawdę adwentem jest każdy dzień naszego życia, bo codziennie powinniśmy wyczekiwać przyjścia Boga, ale też codziennie powinniśmy być na Jego przyjście przygotowani. Przez najbliższy Rok Liturgiczny ściśle towarzyszyć nam będą, każdego dnia, prawdy ewangeliczne. Szczególnie będę starała się uwydatnić to w okresie Adwentu, aby niejako wprowadzić siebie i Ciebie do tajemnicy poznawania i rozważania Ewangelii oraz do wyrobienia w sobie nawyku jej regularnego czytania.

Przed laty święty Hieronim powiedział jedno z najbardziej znanych i często powtarzanych zdań, iż "nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa". Jutro uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, a za tydzień, pierwszą niedzielą Adwentu, rozpoczniemy nowy rok liturgiczny. Przez kolejne 365 dni w Kościele towarzyszyć nam będzie motto "nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię".

(Mt 11,20-24) Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły. Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie. Jezus z dzisiejszej Ewangelii mówi nie tylko do mieszkańców Korozain i Betsaidy. Słowa przez Niego wypowiadane kierowane są przede wszystkim do mnie i do Ciebie. Dlaczego do nas? Bo to my właśnie jesteśmy tymi, którzy codziennie są świadkami cudów, które z woli Boga dzieją się na naszych oczach i to my właśnie nie czynimy nic z tym, co Bóg nam daje. Nie potrafimy odpowiedzieć na...