Dzięki Bogu

Kończą się Igrzyska Paraolimpijskie w Rio de Janeiro. Polska Reprezentacja znalazła się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji medalowej Igrzysk. Z pozoru niepozorni, niepełnosprawni, niedysponowani w różnym stopniu, a jednak jest w nich coś niezwykłego. Trenują, zdobywają kolejne medale, a przecież w wielu przypadkach lekarze mówili im, że przez całe życie będą przykuci do łóżek lub zdani na łaskę i niełaskę innych. Łamią stereotypy, pokonują bariery, udowadniają, że to nie ich ciała rządzą nimi, ale oni mają kontrolę nad swoimi ciałami.

Przez ostatnie kilka dni jeden z moich znajomych regularnie przesyłał mi, czy to na skrzynkę e-mail, czy na FB piosenki o Duchu Świętym. Jednocześnie często prosił mnie o to, abym modliła się do Ducha Świętego, który rozwiąże moje problemy i natchnie mnie to podjęcia odpowiednich decyzji. A decyzje do podjęcia były dość istotne.

Obiecałam wprawdzie artykuł o nieco innej treści, ale muszę, no muszę podzielić się z Wami swoją radością! A radość tym większa, im więcej osób ją podziela, a dziś, na Marszu dla Życia w Poznaniu podzielało ją blisko pięć tysięcy osób! 

Od kilku miesięcy mieszkam, z racji studiów, w malowniczej stolicy województwa wielkopolskiego, jaką jest miasto Poznań. Z początku nie byłam zadowolona z tego, że mam się przeprowadzać, uważałam, że Poznań jest nieciekawy, głównie zabudowany szarymi blokami i nic poza tym. Z dnia na dzień okazuje się, że życie w Poznaniu jest naprawdę wspaniałe!

Wiemy z codziennego doświadczenia, że nauka wiary i religii jest ludziom nieodzownie potrzebna i korzystna, ona bowiem usposabia ich do życia moralnego i religijnego, a w rodzinie jest balsamem, który osładza i jednoczy różnorodne umysły i usposobienia do miłej zgody i wzajemnej miłości.  Temat budzącej się od czasu do czasu dyskusji o potrzebie nauki religii w szkołach podjął już kilkadziesiąt lat temu sługa Boży, Kardynał August Hlond. W jego duszy i sercu zawsze ważna pozostawała młodzież. Jej poświęcił znaczny fragment swojej duszpasterskiej działalności. 

Kilka słów wyjaśnienia, bo uważam, że Wam się ono jak najbardziej należy. Dlaczego mnie tu tak długo nie ma? Po pierwsze studia. Sesja, zwłaszcza pierwsza, potrafi człowieka zmiażdżyć.  Po drugie, zaczęłam pisać artykuły do redakcji miesięcznika skierowanego w szczególności dla młodzieży, ale także rodzice i wychowawcy mogą w nim znaleźć coś dla siebie. 

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata od ładnych paru lat stanowi szczególną datę w moim kalendarzu. Odkąd w mojej rodzimej parafii zaczął tworzyć się Oddział Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży zaczęłam kojarzyć ten dzień właśnie z ową organizacją. Jeszcze bardziej związałam się z tą uroczystością, gdy w 2011 roku złożyłam uroczyste Przyrzeczenie, iż jestem gotów zawsze i wszędzie służyć czynnie Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie. 

Pragnął, aby młodzież była wierna swoim ideałom pozostając wierna Bogu. T ak umiłował młodzież, że w roku 1927 powołał do życia pierwszą w Poznaniu Katolicką Szkołę Społeczną. W rozporządzeniu dotyczącym utworzenia tejże placówki pisał, że istnieje coraz większa potrzeba pogłębiania społecznej wiedzy  katolickiej, a także, że potrzebni są światli, świadomi i wykształceni pracownicy. Każda jego inwestycja wobec młodzieży miała na celu pogłębianie wiary młodych ludzi, kształcenie ich w duchu patriotyzmu i miłości do Boga i bliźniego. Ufał, że powstanie szkoły katolickiej przyczyni się do odrodzenia Ducha wiary w narodzie polskim. Wielokrotnie nawoływał dorosłych do tego, aby pobożnie wychowywali dzieci. Mówił, że rodzice muszą modlić się wraz z dziećmi, aby oni w przyszłości nie zapominali o Bogu w relacjach ze swoimi dziećmi. Głosił, iż świętym obowiązkiem rodziców jest przekazanie swoim dzieciom wiary katolickiej i natchnienie ich Duchem katolicyzmu. Sformułował program pracy ...

Żył prawie 500 lat temu. Można powiedzieć o nim "młody - gniewny", gdyż mając 17 lat sprzeciwił się woli rodziców, aby był uczonym, a w przyszłości przejął po ojcu miano kasztelana zakroczymskiego. Postanowił spełnić swoją wolę wstąpienia do zakonu. Dnia 10 sierpnia 1567 r., w niedzielę rano po Mszy św., ubrany w ubogie szaty, by nie zwracać na siebie uwagi, zdecydował się na ucieczkę Zostawił list, w którym tłumaczy się przed swym bratem Pawłem i nauczycielem Janem Bilińskim dlaczego podjął taką decyzję oraz prosił o pożegnanie w jego imieniu rodziców. Udał się w podróż, spotykając wielu ludzi. Nie miał milionów na koncie, ba, nie miał nawet własnego transportu. Zaufał ludziom, a przede wszystkim zaufał Bogu. Dążył do Rzymu za głosem swego powołania, który był silniejszy niż ewentualne przeciwności i problemy. W głowie świtała mu jedna myśl - zostać zakonnikiem, wstąpić do Towarzystwa Jezusowego.   O kim mowa? ...

Jakże idealnie hasło obecnego roku liturgicznego wpisuje się w przypadający na Niedzielę Palmową XXVIII Światowy Dzień Młodzieży. Papież Jan Paweł II, który ów dzieło zapoczątkował wielokrotnie powtarzał, że młodzież jest nadzieją narodów i przyszłością Kościoła. Tak. Właśnie tak powinniśmy patrzeć na swoją młodość. Piszę "powinniśmy", bo zwracam się nie tylko do ludzi młodych metryką. Każdy w swoim życiu ma czas, w którym musi podjąć jakieś ważne decyzje, zadecydować o losie własnym lub czyimś. Na tych decyzjach właśnie opiera się świat. Od tego jakim ja jestem człowiekiem dziś, zależy to, w jakim kraju i Kościele będzie żyło moje dziecko za kilkanaście lub kilkadziesiąt lat. 

Niedawno redakcja serwisu SERVITUS Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Archidiecezji Poznańskiej ogłosiła konkurs pt. "Co tam, jak tam w Oddziale/Kole?". Polegał on na napisaniu krótkiego tekstu na podany temat, opisującego wyjątkowość swojego Oddziału KSM, coś co może przyciągnąć innych. Nieskromnie powiem, iż pozwoliłam sobie ów artykuł popełnić zdobywając przy tym drugie wyróżnienie. Chciałabym podzielić się z Wami napisanym przeze mnie tekstem, a przede wszystkim pokazać Wam co według mnie w naszym Oddziale powinno zwrócić uwagę innych.           Gdy 8 lat temu proboszcz postanowił założyć w parafii oddział KSM, nikt nie miał pojęcia o tym czym właściwie KSM jest. Na pierwsze spotkania przybywały tłumy młodzieży, przede wszystkim z ciekawości, ponieważ było to dla nich coś nowego. Z czasem pozostali ci, którzy zrozumieli ideę Stowarzyszenia i chcieli żyć z nią w zgo...