Dzięki Bogu

Nie potrafię opisać tego co teraz czuję i co się we mnie dokonuje. Radość, pokora i wzruszenie, chyba w tych słowach najlepiej jestem w stanie to wyrazić. Radosne Alleluja ciśnie się na usta.       Liturgia Paschalna to .najpiękniejsza Msza Święta w ciągu całego roku liturgicznego. Po głębokiej zadumie Wielkiego Piątku i wymownej ciszy Wielkiej Soboty rozbrzmiewa radosne Chwała na wysokości Bogu, w czasie którego dziś promieniało  moje serce. Niesamowity moment, w którym uświadamiam sobie, że nie ma większego niż mój Bóg. Bóg, który z miłości rozłożył ręce na Krzyżu, aby dziś rozerwać pęta grobu i wziąć górę nad śmiercią.

Gubimy się często na ścieżkach naszego życia. Często nie potrafimy w porę znaleźć drogi powrotnej. Zawsze wtedy musimy uciekać się do Pana. Stańmy dzisiaj ja i Ty przed Najwyższym skrytym w białej Hostii i w ciszy przepraszajmy, że przez odwrócenie się od niego zgubiliśmy swój właściwy szlak. Dziękujmy za ogrom dobrodziejstw i prośmy o łaskę, która pozwoli nam wrócić na dobre drogi. Bóg w dniu dzisiejszym nie chce naszych słów. Dziś my musimy słuchać Jego... kochać i uwielbiać...        Nie wstydź się zapłakać przed Bogiem. To łzy, które oczyszczają Twoją duszę. Idź w ten błogosławiony dzień do kościoła, przyklęknij przed Najświętszym Sakramentem i w głębi serca powiedz "Adoremus Te..."

Wielki Piątek. Kolejny dzień Triduum Sacrum. Dzień zadumy, cierpienia, smutku... Dzień Krzyża Świętego.   Z jakże szczególną uwagą patrzę dziś na Krzyż. I przepraszam Boga adorowanego w Najświętszym. Sakramencie za wszystkie grzechy, winy za które musiał umrzeć Najwyższy abym ja miała życie wieczne. To z pewnością nie jest zwykły piątek, taki jak pozostałe +/- 51 innych w roku. Co więcej to nawet nie jest taki sam piątek jak inne w Wielkim Pośc ie. Wczoraj braliśmy udział w przygotowaniu do tego dnia. Byliśmy na Ostatniej Wieczerzy naszego Pana. Byliśmy tam razem z Jego uczniami, ale wiemy przecież, że ich zabrakło na krzyżowej drodze... Tylko nieznajoma Weronika i przypadkowy Szymon na chwilę ulżyli mu w cierpieniu.

Rok temu Wielkoczwartkowe słowo było pierwszym wpisem na tym blogu. Od tego wieczoru, po liturgii rozpoczynającej Triduum Sacrum wszystko się zaczęło. Dziś siadam przed monitorem laptopa, aby ponownie nakreślić kilka słów o tym pięknym dniu... I znów mamy Święte Triduum. Warto sobie dziś przypomnieć o wydarzeniach sprzed dwóch tysiąca lat. Wielki Czwartek jest dniem, w którym ze szczególną uwagą spoglądamy na Chrystusa ukrytego w białej Hostii. Czy jeszcze pamiętam, podczas codziennej lub coniedzielnej Mszy Świętej, że na ołtarzu dokonuje się ta sama ofiara, jaką Chrystus spełnił 2000 lat temu w Wieczerniku? Dziś pójdę do kościoła. I znów będzie moment przemienienia i znów usłyszę słowa "Bierzcie i jedzcie... bierzcie i pijcie..." Czy jeszcze pamiętam, jak uczono mnie przed przyjęciem Pierwszej Komunii Świętej, że w tych słowach przez usta kapłana szczególnie przemawia Chrystus? Tak! To jest ten sam Chrystus, który dzisiejszego wieczoru podczas modlitwy w Ogrójcu będzie...

Wielki Tydzień. I znów przygotowania, bo trzeba kupić dzieciom "zajączka", bo trzeba posprzątać dom, upeklować szynkę, upiec babkę... I mogłabym wyliczać milion innych rzeczy, które "trzeba zrobić" przed świętami, bo to przecież takie ważne, żeby mieć na Wielkanoc czyste okna... Warto przy tej okazji poruszyć kwestię szczerej spowiedzi.   No bo co z czystym sercem? Czy jeszcze pamiętam, że je też trzeba "wyczyścić"? Jak to jest z tą moją spowiedzią? Pisałam niegdyś o Przyjacielu, który nieustannie czeka na nas w konfesjonale. Przyjacielu, który jest zawsze, zawsze ma dla nas czas i nigdy nas nie zawiedzie [ link ]. Zbliża się Triduum Paschalne. Wielu ludzi sprawę spowiedzi pozostawia na ostatnią chwilę, piątek wieczór, sobotę rano... A to przecież nie tak.

Jakże idealnie hasło obecnego roku liturgicznego wpisuje się w przypadający na Niedzielę Palmową XXVIII Światowy Dzień Młodzieży. Papież Jan Paweł II, który ów dzieło zapoczątkował wielokrotnie powtarzał, że młodzież jest nadzieją narodów i przyszłością Kościoła. Tak. Właśnie tak powinniśmy patrzeć na swoją młodość. Piszę "powinniśmy", bo zwracam się nie tylko do ludzi młodych metryką. Każdy w swoim życiu ma czas, w którym musi podjąć jakieś ważne decyzje, zadecydować o losie własnym lub czyimś. Na tych decyzjach właśnie opiera się świat. Od tego jakim ja jestem człowiekiem dziś, zależy to, w jakim kraju i Kościele będzie żyło moje dziecko za kilkanaście lub kilkadziesiąt lat. 

" Panie, co oznacza to, czym mnie doświadczasz, Twoje spojrzenie jest dla mnie oczyszczeniem. Zapraszam cię Jezu, do swojego życia, weź mnie Panie za rękę i porwij w otchłań Twojej miłości ! " Pierwsza niedziela marca. Mała parafia w województwie wielkopolskim. Trwające od czterech dni rekolekcje prowadzi ojciec Gracjan Landowski OFM, egzorcysta z Gdańska. Godzina 11:30, Msza Święta w intencji wspólnoty parafialnej ze szczególną modlitwą o uzdrowienie fizyczne i duchowe. Jakiś czas temu pisałam już na temat takiej Mszy odprawianej właśnie także przez ojca Gracjana. Nie było to więc dla mnie nowe doświadczenie, raczej sprawa, do której podeszłam z większą świadomością niż za pierwszym razem.

Serdecznie wszystkich czytelników mojego bloga zapraszam na Drogę Krzyżową. link do wydarzenia na facebooku - [klik]