Dzięki Bogu

Łatwo powiedzieć trudno zrobić. Bo jak tu się nie bać pójść do drugiego człowieka, często takiego, który dobrze nas zna i zacząć opowiadać mu o wszystkich swoich potknięciach, problemach, złych decyzjach? Jak z odwagą stawić czoła swoim słabościom, przyznać się do tego, że nie jestem takim doskonałym, idealnym człowiekiem, jak mi się wydaje?  Wielu ludzi zadaje sobie pytanie, po co pośrednikiem wyznawania grzechów jest kapłan. Czy nie wystarczy przyznać się do winy przed Panem Bogiem bez zbędnych osób trzecich po drodze? A jednak On chciał inaczej. Po Zmartwychwstaniu powierzył swoim następcom na ziemi nowe zadanie, nową misję. Misję, którą pełnią do dziś, która została zapisana w Piśmie Świętym i nie podlega żadnej polemice.

Tytuł nieco kontrowersyjny w sytuacji silnych opadów w całej Polsce i licznych podtopień w każdym miejscu i na każdym metrze. Ale jestem w pełni świadoma użycia tych słów.  Zapytał ich: Czy otrzymaliście Ducha Świętego, gdy przyjęliście wiarę? A oni do niego: Nawet nie słyszeliśmy, że istnieje Duch Święty.  Czy Pan Bóg nie kieruje tych słów przypadkiem do nas samych? Czy to nie jest dialog między Bogiem, a współczesnym człowiekiem? W przededniu Zesłania Ducha Świętego warto uświadomić sobie, że Duch Święty działa w każdym z nas. Nie tylko w charyzmatykach, mistykach, świętych, nie tylko w księżach i siostrach zakonnych. Bo jak inaczej, jeśli nie działaniem Ducha Świętego, można nazwać różne tak zwane zbiegi okoliczności? Niektórzy powiedzą, że to przypadki, ale ochrzczeni w Duchu Świętym wiedzą dokładnie Kto za tym wszystkim stoi?

Jestem właśnie w trakcie, a raczej już przy mecie zdawania egzaminów maturalnych. O niezwykłej mocy i wsparciu Ducha Świętego w sytuacjach ekstremalnych wiedziałam już od dawna. Niemniej stres był w tym okresie moim kompanem numer jeden...do czasu.  

W tak niezwykłym czasie i dniu grzechem byłoby nie wspomnieć i tu o naszym wielkim Świętym, kolejnym polskim orędownikiem u Boga - Janie Pawle II. Nie będę przytaczała biografii Papieża, gdyż każdy zna ją w mniejszym lub większym stopniu sam doskonale. Przygotowując się do przeżywania dzisiejszej uroczystości Kanonizacji zastanawiałam się, co ja, mająca zaledwie 10 lat, gdy umierał nasz Ojciec Święty, mogę powiedzieć na jego temat, czy go właściwie pamiętam i co pamiętam.

Dzisiejszej nocy dokonał się wielki cud. Prawdopodobnie największy z cudów, które Bóg mógł dokonać za pośrednictwem Chrystusa. Tej nocy Chrystus pokonał śmierć. Zdeptał Szatana, rozjaśnił ciemności grobu swoim blaskiem, blaskiem chwały życia. Dzisiejsza noc uświadamia nam, że nie musimy obawiać się śmierci. Dla Boga nie ma bowiem nic niemożliwego. On nie pozwoli nam pozostać w grobie. Odkąd Chrystus pokonał śmierć, nie ma ona żadnej mocy nad życiem, które pochodzi od Boga.