Spowiedź z całego roku...

... czyli wszystkie blogowe "naj" od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 roku


  • artykuł z NAJwiększą liczbą odsłon - [293 Czytelników] - "Nie żyje się po nic"
  • artykuł z NAJmniejszą liczbą odsłon - [18 Czytelników] - "Stacja XII - śmierć"
  • artykuł z NAJwiększą liczbą komentarzy - "Ale po co mi to?"
  • NAJczęściej udostępniany artykuł - "Jesteś (z) Bogiem"
  • miesiąc, w którym opublikowałam NAJwięcej artykułów [13 artykułów] - marzec
  • miesiąc, w którym opublikowałam NAJmniej artykułów [1 artykuł] - styczeń
  • miesiąc, w którym blog zanotował NAJwięcej wyświetleń [1645 Czytelników] - sierpień
  • miesiąc, w którym blog zanotował NAJmniej wyświetleń [435] - styczeń
  • w SUMIE opublikowanych artykułów w 2014 roku - 79 (+ ten, którego czytacie, czyli równe 80)
  • łączna ilość wyświetleń w 2014 roku - 11095 (nie licząc odsłon tego artykułu)

Co nowego? Cały czas się uczę, cały czas nabywam wprawy w pisaniu artykułów, cały czas się rozwijam. Zyskałam wielu nowych Czytelników, pozdrawiam szczególnie "Twitterową rodzinę". W przyszłym roku pragnę pójść o krok dalej niż tylko blog. Nie wiem, co Bóg ześle mi w darze na rok 2015, ale przyjmę wszystko, co zechce mi ofiarować. 

Wam wszystkim z serca dziękuję za każde miłe słowo na temat moich artykułów, za każdy "like" na Facebooku, każde udostępnienie i każde "ulubione" oraz "podaj dalej" na Twitterze. Za wszystkie rozmowy, za inspiracje, które z tych naszych rozmów czerpię. Każdemu, kto przez swoją indywidualną postawę i działalność stał się dla mnie inspiracją do napisania chociaż jednego artykułu. Pisałam i mówiłam to już wielokrotnie, ale powtórzę jeszcze raz. Nie byłoby mnie tutaj, gdyby nie Wy, gdyby nie Wasze ciepłe słowa i wsparcie, mobilizacja i dawanie mi znaku, że moje artykuły są Wam potrzebne, że wnoszą coś do Waszego życia. Wszystko to dla Boga i dla Was. 

Więc życzę Wam i sobie zarazem, aby przyszły rok był owocny we wszystkim, co Bóg nam daje, byśmy się rozwijali zarówno w życiu zawodowym, rodzinnym, ale również duchowym. Byśmy z jeszcze większą wiarą i ufnością weszli w ten kolejny rok i stawili czoła wszystkiemu, co stanie na naszej drodze przez najbliższe 365 dni.
Niech Wam Pan Bóg błogosławi!

Komentarze

  1. Unknown2 stycznia 2015 22:17

    Z całego roku, czyli generalna? Tak to się chyba nazywa.
    A rozgrzeszenie Pani otrzymała? :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. dzieki-bogu2 stycznia 2015 23:15

      Tak, tak to się nazywa, ale mając na uwadze, że to roczne podsumowanie, użyłam bardziej potocznej nazwy.
      Jasne, że tak. W minionym roku (jeśli idzie o bloga) byłam nad wyraz grzeczna i sumienna.

      A poza tym, witam w nowym roku i w nowym miejscu ;) Miło mi Panią u siebie gościć.

      Usuń

Prześlij komentarz

Skoro już tu jesteś, zostaw po sobie ślad. Chętnie poznam Twoje zdanie na ten temat i podziękuję Ci za wizytę.

Przeczytaj również

Czy katoliczka może być kobieca?

Obraz
Być kobietą to dla mnie mieć w sobie zarówno coś z Maryi i z Supermana. To spracowane ręce mojej Mamy i Babć. Najważniejsze dla mnie to ofiara z siebie z miłości do osób, z którymi żyję, rodziny, chłopaka, przyjaciół i wrogów. Do swojego związku staram się, jako kobieta, wnieść delikatność, czułość, opiekuńczość (nie żeby mojemu chłopakowi brakowało cech czułości, czy opiekuńczości, ale opiekuńczość kobieca od męskiej nieco się od siebie różnią) i kobiecą wrażliwość. 
Czytaj »

Stacja XIV - grób.

Obraz
Złożyli Jego Ciało w grobie. Ciało każdego z nas kiedyś tam spocznie. Ale dziś wiemy już, że dla Niego grób był tylko pewnym etapem. Jego Ciało spędziło tam tylko 3 dni. Tyle dni Bóg potrzebował, aby na nowo odbudować Świątynię, jeszcze trwalszą, jeszcze mocniejszą. Grób nie jest końcem naszej drogi. Grób jest etapem przejściowym na tej drodze, swego rodzaju poczekalnią. Ba. Grób nie jest w żadnym stopniu przydatny zmarłemu. Grób potrzebny jest nam, osobom, które pozostają na ziemi, które jeszcze muszą pielgrzymować, jeszcze muszą się starać. Jest potrzebny nam żeby wypełnić pustkę po utracie najbliższych. Ale czy aby sam grób jako przedmiot nie przesłania nam właściwej istoty? Czy nader mocno nie skupiam uwagi na grobie aniżeli na człowieku, który przecież żyje, ale już w obecności Żywego Boga? Czy ów grób nie powoduje, że zapominam o tym, że śmierć to tylko przejście z życia doczesnego do życia wiecznego? "A przecież nie cały umieram, to, co we mnie niezniszczalne, trwa....
Czytaj »

Ptaki, lilie i cebula + NIESPODZIANKA

Obraz
Maria Miduch, doktor judaistyki i hermeneutyki biblijnej, magister teologii, pisarka, autorka książek Biografia Boga Ojca i Biografia Ducha Świętego w swojej książce poświęconej właśnie Bogu Ojcu opisuje sytuację, której była świadkiem podczas jednej ze swoich podróży do Ziemi Świętej.  Ojciec z dziećmi powracający z zakupów. Dwójka najmłodszych synów pragnąca pomóc ojcu w rozpakowywaniu towarów z samochodu i zanoszeniu ich do domu. Ojciec, który godzi się na tę sytuację, choć pewnie doskonale wie, że synowie są jeszcze za mali by poradzić sobie z zadaniem i raczej nie uda im się osiągnąć zamierzonego celu. W konsekwencji, tak jak pewnie przypuszczał ojciec na początku, podczas próby udźwignięcia worka z cebulą, warzywa wysmyknęły się z worka i posypały się po całej ulicy. Jak zareagowałaby większość z nas w takiej sytuacji? Pewnie krzykiem albo donośną reprymendą dla dzieci i jeszcze doniosłym "a nie mówiłam/em" ukazującym naszą wyższość i władzę. Jak reaguje ojci...
Czytaj »